หลายชีวิต.

posted on 07 Jan 2014 16:32 by mushroomcake


.

เข้าปีใหม่มาหลายวันแล้ว แต่เพิ่งมีเวลามานั่งเขียนถึงเรื่องของปีที่ผ่านมา
เหมือนไม่มีอะไรหวือหวา แต่ก็เป็นปีของ "ชีวิต" และ "การสูญเสีย"
เป็นปีที่ต้องอาศัยความอดทนพอสมควรกว่าจะผ่านมาได้

ชีวิตแรก (7 มีนาคม) 
ซีซ่าร์ป่วยเป็นไข้เลือดออกและตายอย่างทรมาร
ฉันยึดติดอยู่กับความสดใส น่ารักและไร้เดียงสาของมัน
ถึงขนาดที่ไม่อยากจะอยู่บ้าน


ชีวิตที่ 2 (15 กรกฎาคม)
ฉันไม่แน่ใจว่าเป็นความผิดของฉันรึเปล่า
เขาเป็นชีวิตที่ฉันไม่เคยเห็นหน้า ยังไม่ทันได้รักหรือผูกพันธ์
ฉันพยายามเท่าที่ทำได้ แต่ด้วยขอบเขต...ฉันทำไม่ได้
และสุดท้ายเหมือนว่ามีใครสักคนหรือมากกว่านั้นรู้สึกว่าฉันพอใจกับการสูญเสียครั้งนี้


ชีวิตที่ 3 (คืนวันที่ 26 ธันวาคม)
อุบัติเหตุพรากน้องสาวที่ฉันรักเหมือนน้องแท้ๆไป
ทั้งที่ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านั้น
ฉันยังได้ภาพของแป๋วผ่านมาทางไลน์ของน้องอีกคน
ในขณะที่กำลังกินข้าว ก่อนจะขึ้นรถไม่กี่ชั่วโมง
เช้าวันที่ 27 ข่าวร้ายมาถึงตอนตื่นนอน
ยังไม่อยากจะเชื่อ และทุกอย่างยังไม่ชัวร์
แต่ภาพของรถที่ตกลงไปในเหว และภาพของศพที่ถูกห่อด้วยผ้า
ทำเอาฉันพูดไม่ออก 

บรรยากาศปีใหม่ถูกทำลายตั้งแต่วินาทีนั้น
หลังจากได้รับการยืนยันว่าน้องจากไปแล้วจริงๆ
ทุกอย่างเปลี่ยนเป็นความเร่งรีบ
ฉันต้องจัดการตัวเองเพื่อออกเดินทางไปให้ทันร่วมงานศพ


ทุกอย่างจบลงด้วยการมาถึงบ้านเอาคืนสิ้นปี
เวลาที่เหลือครึ่งชั่วโมงฉันใช้เพื่อกินข้าว อาบน้ำ
เพื่อให้ทันสวดมนต์ข้ามปี
...ในห้องพระที่บ้าน


..

ทั้งสามครั้ง ฉันสังเกตว่าตัวเองฟูมฟายน้อยลงเรื่อยๆ
ไม่ใช่ว่าไม่ยี่หระกับชีวิตที่จากไป แต่อาจเพราะมีภูมิต้านทานมากขึ้น
ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกรัก แต่รู้สึกว่าความรักนั้นยังอยู่แม้ว่าตัวเขาจะจากไปแล้ว
(ต่างกับบางชีวิตที่เรารู้สึกว่าเค้าจากไปทั้งทั้ยังมีชีวิตอยู่)


ทั้งนี้ทั้งนั้น...
ฉันได้ตระหนักอีกครั้งว่า การแคร์คนอื่นให้น้อยลงมันดีชะมัด
พอตัดสินใจว่าจะไม่สนใจแล้ว
ชีวิตมันก็มีความสุข สบายใจ เบาใจขึ้นมาเฉยเลย


แต่ฉันยังยืนยันว่า
เวลามันพิสูจน์คน
โดยเฉพาะในเวลาที่ยากลำบาก 


บางคนรู้จักมานานหลายปีแต่กลับไม่รู้สึกรักหรือผูกพันธ์
เวลาที่จากไปจึงจากกันอย่าง่ายดาย
ไม่ได้รู้สึก หรือหลงเหลืออะไร 
ราวกับว่าไม่เคยผ่านช่วงเวลามาด้วยกัน



ฉันเองมีคนที่รู้สึกแบบนั้น
และฉันเองก็เป็นคนนั้นของใครบางคนเช่นกัน


โลกของฉันคงโตขึ้นเรื่อยๆ 
และหวังจะได้เข้าใจมากขึ้นด้วยเช่นกัน
.

Comment

Comment:

Tweet

เสียใจด้วยนะคะ  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
เห็นด้วยนะคะ ที่แคร์คนอื่นน้อยลงแล้วเราจะมีความสุมากๆขึ้น เครียดน้อยลง

#2 By Takoyahoya on 2014-01-08 00:04

"การแคร์คนอื่นให้น้อยลงมันดีชะมัด"  ชอบมากๆเลยครับประโยคนี้   ทุกวันนี้ก็ฝึกอยู่  แต่ดูเหมือนจะทำไม่ได้ซักที

อ่านดูแล้ว เป็นปีที่น่าเศร้ามากเลย   แต่ทุกข์กับสุข ต่างกันแค่อะไรมาก่อนอยู่แล้ว  ถ้าเจอเรื่องทุกข์ไปแล้ว  เดี๋ยวเรื่องดีๆก็จะตามมาเอง

เพียงแต่ ชีวิตจะดีขึ้นได้ เราต้องทำด้วยตัวเอง big smile

#1 By NiGHTSSE7EN on 2014-01-07 20:15